આ નાટક વિશેની મુખ્ય અને ટૂંકી માહિતી નીચે મુજબ છે:

1. વિષયવસ્તુ અને કથાનક

ઐતિહાસિક પૃષ્ઠભૂમિ: આ નાટક ૧૮૫૭ ના ભારતીય સ્વાતંત્ર્ય સંગ્રામની પૃષ્ઠભૂમિ પર રચાયેલું છે.

પાત્રો અને દેશભક્તિ: આમાં મંગળ પાંડે, ઝાંસીની રાણી લક્ષ્મીબાઈ, તાત્યા ટોપે, અને બહાદુરશાહ ઝફર જેવા સંગ્રામના મુખ્ય નાયકો અને વીરોની શૌર્યગાથા, ત્યાગ, દેશપ્રેમ તથા સંઘર્ષને નાટ્યાત્મક રીતે રજૂ કરવામાં આવ્યા છે.

સામાજિક અને રાજકીય દ્રષ્ટિકોણ: દર્શકે માત્ર યુદ્ધ કે ઘટનાઓનું વર્ણન નથી કર્યું, પરંતુ તે સમયની સામાજિક પરિસ્થિતિ, ભારતીયોમાં જાગેલી ચેતના અને અંગ્રેજી શાસન સામેના અસંતોષને ઊંડાણપૂર્વક વણી લીધો છે.

2. નાટકની વિશિષ્ટતાઓ અને શૈલી

મનોવૈજ્ઞાનિક અને ચિંતનાત્મક આલેખન: દર્શકના અન્ય સાહિત્યની જેમ આ નાટકમાં પણ પાત્રોના આંતરિક મંથન અને માનવસહજ ભાવનાઓને પ્રાધાન્ય આપવામાં આવ્યું છે.

મજબૂત અને પ્રભાવશાળી સંવાદો: નાટકના સંવાદો અત્યંત જ્વલંત, રાષ્ટ્રભક્તિથી સભર અને પ્રેક્ષકો/વાચકોના હૃદયને સ્પર્શી જાય તેવા છે.

માનવીય મૂલ્યો: વિપ્લવના હિંસક વાતાવરણ વચ્ચે પણ માનવતા, સદાચાર અને રાષ્ટ્રીય એકતાના મૂલ્યોને દર્શકે અગ્રસ્થાન આપ્યું છે.

3. સાહિત્યિક મહત્વ

દર્શકે ઐતિહાસિક તથ્યોની મર્યાદા જાળવીને તેને નાટ્યાત્મક રૂપ આપ્યું છે, જેથી આ નાટક માત્ર ઇતિહાસનો દસ્તાવેજ ન રહેતાં એક ઉત્કૃષ્ટ કલાત્મક કૃતિ બને છે.

ગુજરાતી ઐતિહાસિક નાટકોમાં '૧૮૫૭' નું સ્થાન ઘણું ઊંચું અને આદરણીય માનવામાં આવે છે.